e-Notes

شعر از عطا صادقی، عکس و بقیه کارهاش هم از من و فتوشاپ

+ نسخه های بزرگتر

1024 x 768
800 x 600

هلیای من!

زندگی طغیانی ست بر تمام درهای بسته و پاسداران بستگی. هر لحظه ای که در تسلیم بگذرد لحظه ای ست که بیهودگی و مرگ را تعلیم می دهد.

لحظه ای است متعلق به گذشتگان که در حال رخنه کردن است. لحظه یی ست اندوه بار و توان فرسا

اینک گسستن لحظه های دیگران را چون پوسیده ترین زنجیره های کاغذی بیاموز.

باری گریختن، تنها از احساسات کودکانه خبر می دهد؛ اما تکرار در گریز ، ثبات در عشق را اثبات می کند.

من - ایمان دارم که عشق، تنها تعلق است. عشق، وابستگی ست.

انحلال کامل فردیت است در جمع.

عشق مجموع تخیلات یک بیمار نیست.

آنچه هر جدایی را امکان پذیر می کند اندیشه پایان آن جدایی ست.

زندگی، تنهایی را نفی می کند، و عشق بارورترین تمام میوه های زندگی ست.

بیاموز که محبت را از میان دیوارهای سنگی و نگاه های کینه توز، از میان لحظه های سلطه دیگران بگذرانی. امروز، برای من، روز خوبی نیست؛ روز بد تنهایی است . اینجا را غباری گرفته است.

پنجره ها نمی خندند و آب نمی جوشد و بوی مستی آفرین تن تو در این کلبه نپیچیده است. یاد تو هر لحظه با من است؛ اما یاد، انسان را بیمار می کند.

اینجا هیچ کس نیست که غروبها به من خوشامد بگوید و موهای نرمش را میان دستهای من بگذارد و بخندد. …

روز بد تنهایی، مرگ بی دلیل را به خاطر من می آورد.

مرگ روزهای خوب را

مرگ همه حکایت ها را

به من بازگرد هلیای من!

مگذار که خالی روزها و سنگینی شبها در اعماق من جایی از یادنرفتنی باز کند.

ما برای فروریختن آنچه کهنه است آفریده شدیم.

در ما دمیدند که طغیان گر و شورش آفرین باشیم.

و به یاد بیاور آنچه را که من در این راه از دست داده ام.

سه روز پیش، ما با ایمان به خویش، می گفتیم که بازگشت، هیچ چیز را خراب نمی کند.

و اکنون تنها تو می توانی اثبات کنی که ما دوباره بنا خواهیم کرد.

به یاد بیاور که در این لحظه‌ها نیاز من به تو نیاز من به تمامی ذرات زندگی‌ست.

هلیا به من بازگرد!

+ قسمتی از این متن با صدای نادر ابراهیمی

از «بار دیگر شهری که دوست می داشتم» اثر نادر ابراهیمی

مرا راهی سفری دوباره نكن
ای تمام آرامش من میخواهمت هنوز. آری هنوز میخواهمت.
ولی آیا هنوز هم گلهای کاکتوس پشت دریچه های اتاق دل توست؟
آیا دوباره باز خواهی گشت؟
آنگاه که من باز میگردم ، من ِ دل به امید بسته را،
آیا بازراهی کوه قاف خواهی کرد؟

پانوشت: من اینجایم. تمام. کامل. خالی خالی از عدم قطعیت. بیا نترسیم. بیا چراغ ها را روشن کنیم.

ما چه کردیم؟ چه خواهیم کرد؟

همواره باید به این نکته دقت کرد که بین ذات و طبیعت محصولی که قرار است برایش آگهی بسازیم و خود آگهی میبایستی تضادی وجود نداشته باشد. آگهی بستنی هاگن داز بخوبی این مساله را به ما نشان می‌دهد اما به شیوه «ادب از که آموختی از بی ادبان». محکوم به اعدام به عنوان آخرین تقاضا بستنی خواسته است(The ultimate temptation). قرار دادن مرگ (به این صورت اغراق شده و زشت) و بستنی به عنوان محصولی که طبیعتش با شادی و آرامش گره خورده است نکته ای است که باعث می شود این آگهی را یک آگهی بد و ضعیف بدانم. ایده اولیه بسیار عالی است و فانتزی تر بودن فضا می توانست این ایده را تبدیل به یک آگهی خوب کند. اما این اتفاق نیافتاده است تا باعث شود بینندگان این آگهی از این به بعد با دیدن نام هاگن داز به یاد اعدام با صندلی الکتریکی بیافتند و شاید از خیر خوردن بستنی بگذرند.

+نسخه بزرگتر
+هاگن داز در ویکیپدیا

محمد قوچانی و سایر اعضای تحریریه هم میهن، لحظاتی پس از شنیدن خبر توقیف- عکس: حجت سپهوند، اعتماد ملی

بالاخره دامنه تر زدن های فیل به دلیشز هم رسید. برای دیدن دلیشز بالاخره هر کس یه راهی پیدا میکنه. اما گند مهمی که جناب فیل ایندفعه زده اینه که کسانی که از دلیشز برای مدیریت لینکدونی تو وبلاگشون استفاده میکنن رو هم به دردسر انداخته. روش کار تا حالا اینطوری بود که شما جاوا اسکریپت مورد نیاز رو میگرفتید و آدرس RSS رو بهش میدادید ومی ذاشتید تو کد وبلاگتون و همین. الان هم باید همچنان همین کار رو کرد. اما به خاطر اینکه اسکریپت قبلی خودش هم روی دلیشز بود درنتیجه دیگه فایده ای نداشت و فیل لگدش کرده بود. به همین دلیل باید از اسکریپت هایی که سایت های دیگه در اختیارمون میذارن استفاده کنیم. اینجا میتونید یک لیست عرض و طویلشون رو ببینید. من از همون اولیش استفاده کردم. هر چند که امکانات زیادی نداره و پارامترهای کمی داره اما تر و تمیزه.